جنايات جنگى و نقض حقوق بشر با مجوّز سازمان ملل !
مهدى پيشوائى‏

«
تعجّب نكنيد! آنچه در بالا خوانديد، مبالغه نيست، عين واقعيت است. اين مجوّز را شوراى امنيت سازمان ملل متحد به دولت آمريكا داده است، البته فعلاً به مدت يك سال!».

فراز بالا، عنوان و آغاز سخن ماه شماره شش سال 42 اين مجله (شهريور 1381) در همين صفحه است. اكنون بازهم تعجب نكنيد!. شوراى امنيّت سازمان ملل متحد اخيراً براى سال دوم نيز مجوّز ارتكاب جنايات جنگى براى نيروهاى آمريكايى در كشورهاى ديگر را صادر كرد! و اين هم مبالغه نيست، عين واقعيت است
!.
ايالات متحده آمريكا كه همواره مقرّرات و قوانين بين‏المللى را دَوْر مى‏زند، و سازمان ملل متحد را تضعيف كرده به حاشيه مى‏راند، در عين حال در مواقع لزوم، براى پيشبرد مقاصد استكبارى خود، از اين سازمان بين‏المللى به صورت ابزار مشروعيت سياست امپرياليستى خود استفاده مى‏كند. مصوّبه اخير شوراى امنيت، شاهد اين معنا است. اخيراً دولت آمريكا براى مصونيت نظاميان خود از تعقيب دادگاه كيفرى بين‏المللى جنايات جنگى -كه مدتى است رسميت يافته-، با فشار به دولتهاى عضو شوراى امنيت و با يك سلسله بده‏بستانهاى سياسى پشت‏پرده مانند وعده شركت در بازسازى عراق
(بخوانيد غارت منابع ملّى عراق!)، با وجود هشدار و مخالفت دبير كلّ سازمان ملل متحد، و در برابر بهت و حيرت عدالت‏طلبان و آزادى‏خواهان جهان، موافقت آنها را براى تمديد معافيت نيروهاى نظامى خويش از تعقيب دادگاه بين‏المللى جنايات جنگى جلب كرد!. بدين ترتيب نظاميان آمريكا در سراسر جهان هر عملى مرتكب شوند، مورد تعقيب قرار نخواهند گرفت! نقض حقوق بشر و جنايات جنگى و نسل‏كشى از جانب دولتهاى ديگر جرم است نه از جانب آمريكا!. اين اقدام از طرف دولتى است كه آوازه آزادى‏خواهى و دمكرات‏مآبى و طرفدارى او از صلح و عدالت و حقوق بشر، گوش فلك را كر كرده است!. و اين مصوّبه، از ناحيه سازمانى است كه اميد جهانيان براى تأمين صلح و امنيت جهان به آن دوخته شده است. در پاى اين مصوّبه، امضاى نمايندگان دولتهايى نقش بسته كه برخى از آنها بر سر اشغال عراق، با آمريكا شاخ به شاخ شدند!. اما بعداً با صدور اجازه فروش نفت عراق توسط آمريكا و انگليس، به نوعى به اشغالگرى اين دو دولت متجاوز، از طرف سازمان ملل مشروعيت بخشيدند!
با اين ترتيب آيا جاى تعجب است كه نظاميان آمريكا تنها در شهر «فلّوجه» عراق يكجا نود نفر را به رگبار ببندند؟
!.
تازه اين آغاز كار است، متأسفانه نمونه‏هاى بيشترى از آزاديخواهى و آزادسازى از نوع آمريكايى را در مورد ملت عراق، خواهيم ديد
!
امروز از هر طرف به آمريكا و انگليس اعتراض مى‏كنند كه اگر براى كشف سلاحهاى كشتار جمعى عراق، اين كشور را اشغال كردند، پس چرا تاكنون اثرى از اين سلاحها يافت نشده است؟
!
اعتراض كنندگان بى‏خود عجله مى‏كنند يا ريگ به كفش دارند، بالاخره سلاح‏ها روزى پيدا خواهد شد، وقتى كه صدام و بن لادن دستگير شدند، دوتايى محل اختفاى اين سلاحها را در كوهستانهاى افغانستان نشان خواهند داد
!!.